Een nieuw blog


Blog van kinderboekenschrijfster Netty van Kaathoven. Zoek je informatie over een van mijn boeken klik dan rechts op het juiste label en je krijgt de selectie die je zoekt. Klik op mijn foto als je mijn website met al mijn boeken zoekt.
Wil je een van mijn schrijfsels of foto's ergens voor gebruiken, stuur me dan vooraf een verzoekje.
Veel leesplezier!

dinsdag 15 april 2014

Nee, dat konden ze niet leveren.

Drie stoere nerds achter de toonbank bij de elektronicazaak.
Nee, ze konden me niet helpen.
Nee, echt, wat ik wilde, dat was zo 2006! Dat konden ze niet leveren en werkelijk waar, dat zou ik in heel Nederland niet meer kunnen bestellen. Al lang niet meer.
Of ik misschien een nieuw fototoestel wilde kopen? Ze hadden er best aardige en heel niet duur.
Nee, ik wilde geen nieuw toestel. Ik wilde gewoon een grotere of een extra SD-kaart voor mijn verder fabeltastische toestel. Ik ben eraan gehecht.
Ze keken me gedrieƫn meewarig aan.
'Jullie denken zeker: daar heb je er weer zo een van voor de oorlog,' zeg ik beledigd.
'Nee, mevrouw, van u zeg ik verder niks, maar uw toestel, echt dat is te oud!'
'Het is acht jaar oud, dus dat vind ik nou niet echt antiek.'

Afijn, een SD-kaart hadden ze wel, een heleboel zelfs, maar geen gewone, alleen maar van die extra snelle SDHC. En dat pikt mijn toestel niet. Ik moet gewoon een ouderwetse lekkere slome.
Ik raakte verder aan de praat over de fotoboeken op megaformaat die ik altijd maak van mijn fantastische foto's. Met verhalen erbij en dat alles mooi kunstzinnig gemixt.
'Doet u dat zelf? Kunt u dat?' vroeg de ene nerd.
'Ja, waarom zou ik dat niet kunnen? Ik ben wel grijs, maar heel niet dom!'
'Is dat dan wel mooi, zo'n digitaal album?'
Ik keek hem verbaasd aan. Natuurlijk kun je die net zo mooi maken als je zelf wilt. Ik maak altijd albums van 40 bij 40 en blaas mijn foto's dan moeiteloos op over twee bladzijden. Daar zijn ze scherp genoeg voor. Ik had net nog een mooi tulpenalbum gemaakt, vertelde ik hem.
Toen kwam zijn verhaal: binnenkort ging hij trouwen. En daarbij lieten ze natuurlijk foto's maken. Die werden dan digitaal bewerkt, maar daarna lieten ze die afdrukken. En dan, hadden ze afgesproken, zouden ze die foto's gewoon ouderwets in een album plakken. Want alleen dan kreeg je toch het echte ouderwetse albumgevoel.
Ik keek hem eens fronsend aan. 'Misschien is dat wel erg 2006,' dacht ik hardop voordat ik de winkeldeur opentrok en naar buiten stapte.

dinsdag 8 april 2014

Ze kan het!

Nazrina Rodjan illustreert op dit moment tijdens haar stage een verhaal over mijn honden Zjors en Dunya (die in het verhaal Sjef heet en in het echt al een paar jaar dood is) Zie dit stukje voor de oorsprong van het verhaal. En ze doet dat gedegen en goed. Ik word al helemaal blij van alleen maar haar karakterschetsen. Ze weet de honden zo treffend neer te zetten met hun verschillende karakters. Zjors, onschuldig ogend, maar o zo'n boef. Sjef afwachtend en onzeker vanwege die nieuwe wervelwind die zijn leven binnenstormde.

Dit gaat vast fantastisch worden!
Zie hier weer wat leuke plaatjes van de twee honden.
Het blog waarop ze haar vorderingen bijhoudt vind je hier: klik