Een nieuw blog


Blog van kinderboekenschrijfster Netty van Kaathoven. Zoek je informatie over een van mijn boeken klik dan rechts op het juiste label en je krijgt de selectie die je zoekt. Klik op mijn foto als je mijn website met al mijn boeken zoekt.
Wil je een van mijn schrijfsels of foto's ergens voor gebruiken, stuur me dan vooraf een verzoekje.
Veel leesplezier!

zaterdag 3 november 2012

Jordanië 3/ Wonen

Een gigagroot verschil hoe je kunt wonen in Jordanië. De plaatjes spreken voor zich.

Ben je boven de middenmoot uitgestegen en heb je een baan en geld dan woon je misschien in de hoofdstad Amman. Erg creatief wordt er niet gebouwd, geef een kind een doos blokken en een heuvel en het bouwt de stad zo na. Amman is voornamelijk een nieuwe stad. In de 'nieuwbouwwijk' waar ons hotel stond was er niemand op straat te zien, behalve de ochtend van het offerfeest, toen verschillende mensen zich ter moskee spoedden. Verder was het totaal leeg op straat. Waar de bewoners al die tijd verbleven? Geen idee. Binnen, denk ik. Ik was al twee dagen in het land en had met de groep verschillende toeristische plekken bezocht, maar had het vreemde idee dat ik enkel nog toeristen had gezien en slechts een spaarzame inwoner van de stad.  

Heb je geen geld voor een huis dan kun je wonen in alles wat onderdak biedt.
Hier woont iemand in een tweekamerwoning. Slapen in de auto waar de banken uit gesloopt zijn, leven in een heel oude, vochtige grot. Aan de rand van het toerisme; iedereen moet er langs om bij het oude kruisvaarderskasteel te komen. Je schenkt ze thee, je speelt een deuntje op je muziekinstrument, je praat ze een halsketting of mooie steen aan, je vangt een dinar voor je gastvrijheid en je kunt je dag weer door.



Als je tot de Bedoeïenen behoort, woon je wellicht in dit soort tenten. Liefst ook naast een weg of naast een toeristische attractie. Dan valt er af en toe wat te verdienen, want van die tien magere kippetjes, die twintig uitgemergelde geiten of schapen en dat ene ezeltje die tezamen je hele bezit vormen, kun je je kinderen niet voeden. En ze zagen er - zoals je op de foto kunt zien - weldoorvoed uit.

Dat ze op blote voetjes lopen over die keien is misschien niet eens een uiting van armoede, maar eerder van leefwijze. Ik weet het niet, maar ik zag deze kinderen steeds zonder schoenen en ze klommen net zo rap over de rotsen als de geiten.
Hoe het met de kinderen is gesteld in de gebieden waar je als toerist niet zomaar langskomt weet ik niet. Daar zou wel eens heel veel honger kunnen zijn, want Jordanië heeft heel veel vluchtelingen en mensen op drift te voeden.

(Klik op een foto voor een vergroting)

2 opmerkingen:

  1. Beste Netty,

    Ik ben ongeveer een maand terug van een vakantie naar Jordanië.
    Ik was op zoek naar een foto met flesjes zand erin en kwam daardoor op jouw blog terecht. Ik hoop dat ik de foto mag gebruiken.
    Ik heb genoten van jouw reisverslag, complimenten hoe je dat allemaal zo mooi hebt verwoord, voor mij was het heel herkenbaar. Misschien waren wij wel met dezelfde reisorganisatie op pad. Ik met Fox (voor de eerste keer), is goed bevallen. Er werd wel heel veel voor je geregeld. Heleen Assen

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Heleen,
    Ja, ik was ook met Fox. Vast dezelfde route als jij :-)
    Dank voor je complimenten over mijn blog.
    Waar wil je welke foto voor gebruiken? Ik kan je de foto eventueel ook in hoge resolutie sturen. Naamsvermelding bij de foto of vermelding/linkje van dit blog stel ik natuurlijk op prijs :-)
    Groetjes,
    Netty

    BeantwoordenVerwijderen