Die vraag wordt me vaak gesteld als mensen me te vaak (met een laptop of een schrift) zien zitten in de bossen van Oostkapelle of aan de oever van de Dommel. Of als ze me zien rondhobbelen in de manege in de buurt of juist op een paardenranche op Texel. Of ik zit zomaar ineens op een terras in Amsterdam.
Ja, mensen, ik kan jullie geruststellen, ik werk hard al ziet het er niet zo uit. Elk jaar streef ik naar vijf nieuwe boeken en dit jaar kom ik daar wel overheen. Alles wat je ziet, is dus waarschijnlijk een noodzakelijk kwaad voor mijn boeken. Werk, werk, werk! Research heet dat of inspiratie opdoen of creatief werken of desnoods: netwerken.
Sinds ik schrijf, heb ik het mooiste beroep van de wereld!
Ik keek onder andere een hele dag naar de kont van dit geweldige paard: Emma.
Ziet het er niet uit als hard werken?
Ik zong daarbij Blanche en zijn peird . Een schitterend vergeten lied van Willem Vermandere, waar je helemaal relaxed van wordt. ("Dat is voor die twee toch zo simpel 't geluk. Ze verstaan mekaar met nen simpele judjuk.")
Bedankt Emma, voor het geduldig trekken van de kar de hele dag, zodat ik van het uitzicht kon genieten. Bedankt Lisette en Andre, dat ik met jullie mee mocht!
O ja, sorry nog dat ik de enige taak die ik had niet naar behoren vervulde.
(Vertel het niet verder, maar ik verloor halverwege, in de blub van een modderpassage de stempelkaart waar ik op zou passen!)
Ook geleerd op die dag: tanden poetsen bij je paard doe je gewoon door de broeskop van de slang (waarmee je haar lekker afspuit na de rit) in de mond te stoppen! Emma genoot!
Zie je wel: research.
