Dat gekift van die meiden!

Een derde deel van het boek is nu af. Wie wil Moonja, wordt het laatste deel van de serie De Paardenmeiden. Inmiddels hebben Femke en Sanne vette ruzie met Malaika die er met een knappe jongen vandoor is. Jaja, je maakt wat mee als schrijfster van paardenboeken! Dat gekift hangt me eerlijk gezegd een beetje de keel uit. Snel verder schrijven dan maar, misschien komt het nog goed aan het einde? Ik weet het niet en twijfel eraan. De meiden zijn een beetje heetgebakerd.
Wat dan weer wel leuk is: Femke en Sanne hebben nu samen een paard, Moonja die mijn trouwe lezers natuurlijk kennen uit het boek Ruzie om Rena. Dus wissel ik vandaag maar eens een paar hoofdstukjes leuk en fantastisch met Moonja af met bleh en bah met Malaika. Wordt vervolgd!
In het voorjaar te koop en o ja, de cover is al klaar.

Een onruststoker in de les

Voordat het eerste deel van Kai en Kira (Kai wil een pony/Kira wil een pony) helemaal is uitverkocht zorgen we natuurlijk voor een spannend tweede deel!

De laatste weken heb ik me opgesloten in mijn kantoor vanwege een poging pony Billy een beetje te temmen, want man, o man, wat was dat een onruststoker in de les! Kai werd er helemaal wanhopig van. Maar het is me gelukt!

Ina Hallemans verzorgde alvast de cover, want die moet al snel in de zomerbrochure komen. Je ziet hier dat Billy een beetje rare streken uithaalt.

Mocht de uitgever het net zo'n leuk verhaal vinden als ik het zelf vind, (duimen, duimen!) dan komt het in augustus in de winkel. Hier komt Billy! is de (voorlopige?) titel en Ina moet nog snel aan de slag om deze ondeugd in beeld te vangen. Succes daarmee, Ina!

Gewoon twee jongens verliefd op elkaar

Voor de bibliotheken maakt Biblion altijd een recensie van een boek. Aan de hand van die beschrijving kiezen de biebs of ze het boek in de collectie op zullen nemen of niet. Ik ben erg blij met de recensie van Ruzie om Rena.
Er staat onder andere:

Aantrekkelijk en spannend paardenverhaal waarin veel gebeurt en dat goed zelfstandig te lezen is. Ook bijzonder dat het thema homoseksualiteit op een heel natuurlijke wijze verweven is in het verhaal. Er zijn gewoon twee jongens verliefd op elkaar, meer niet. 

En dat is ook precies hoe ik het bedoelde. Rens (15) werd voor het eerst tot over zijn oren verliefd. Op een jongen. En daar hoeft verder geen ophef over te zijn, zo gaan die dingen. Ook als je homo bent. 

In elk paardenboek uit deze serie probeer ik (naast de paardenproblemen) een maatschappelijk thema te verwerken, hier was het dus deze verliefdheid, waar alleen Malaika het moeilijk mee heeft. Zij zou graag zien dat Rens wat meer oog voor haar zou hebben. Maar ja, zo gaat het niet altijd bij aantrekkelijke jongens...

De hele recensie lees je hier: Klik  

Is de pony wel vals?

Inge Arons schreef in de Online Dierenkrant een recensie over Een valse pony? Het boek kwam uit in de Kokkelreeks van uitgeverij De Inktvis. Het is een zogenaamd Makkelijklezenboek voor kinderen die niet zo vlot lezen. Dat vergt extra inspanningen van de schrijver om het boek dan toch boeiend en spannend te maken.

Volgens Inge ben ik daarin geslaagd:

In eenvoudige bewoordingen is Netty van Kaathoven toch in staat geweest om een super spannend avontuur te schrijven over een witte pony die een ongebruikelijk karakter heeft en dus een gebruiksaanwijzing op zichzelf is. Maar het hoofdpersonage Lotte laat zich niet zomaar van de wijs brengen.

De hele recensie lees je hier .

Voor kinderen die een boekbespreking over het boek willen houden, of kinderen die reclame willen maken voor het boek in hun manege hebben we ansichtkaarten van de kaft. Stuur me even een mailtje en ze komen gratis naar je toe.

Vijf sterren voor Rena

Vandaag al, terwijl ik het boek zelf nog niet in handen heb gehad, verscheen er een recensie over Ruzie om Rena. En dan nog wel eentje met vijf sterren! Dat maakt mijn dag weer goed.

Wat zegt Rolanda Wilgenburg erover op theSword?
Onder andere:
Ik heb echt genoten van dit verhaal. Het boek was dan ook in een mum van tijd uit. Door de paarden in het verhaal is Ruzie om Rena – net zoals de andere boeken uit de serie De Paardenmeiden – een heel leuk boek voor alle paardenliefhebbers. Maar omdat het verhaal spannend is en op een leuke en vlotte manier geschreven is, zullen ook de niet-paardenliefhebbers dit boek al gauw erg leuk vinden.

De hele recensie vind je hier .

Schrijf snel dat paard terug!

Tjongejonge, wat heb ik jullie, mijn geliefde lezers, verwaarloosd de laatste tijd.
Dat komt: de Paardenmeiden zijn op vakantie op een eiland aan het helpen op een ranch dus en nu is hun lievelingspaard Rena gestolen daar en het veulen van het paard ook en ze kunnen niet het eiland af zijn want dan moeten ze met de veerboot en die wordt bewaakt en dus moeten de meiden en Rens de paarden toch kunnen vinden als ze een beetje doorwerken met zoeken en als ze niet kussen want er wordt ook gekust in het boek en gezond en geruzied ook nog eens en...

Even ademhalen, u begrijpt het al, het paard moet snel teruggevonden worden en het veulen ook en aan mij de taak om die paarden terug hun stal in te schrijven.

En daar ben ik dus druk mee.

Pfieuw!

Ik heb al wel de cover voor jullie en als alles meezit en de paarden gevonden worden kun je het boek in januari 2014 kopen. Hoop ik.

Een heerlijk interview

Meestal komen er serieuze volwassen mensen om mij te interviewen en die stellen dan allemaal heel volwassen vragen. Maar soms heb ik de mazzel dat ik word geïnterviewd door een jonge lezeres van mijn boeken. En die stelt dan allemaal leuke, onverwachte vragen.

Rosalie Derickx kwam me over mijn paardenboeken interviewen voor de site Bangersisters op manege Paardrijk in Berlicum en werkte het interview samen met haar moeder Liane Baltus uit. Liane maakte ook de foto's bij het interview.
Het was gezellig en zonnig en we konden ook nog even met paard Fleur knuffelen, ondanks dat de manege gesloten was. Een van de paardenboeken is namelijk opgedragen aan paard Fleur.

Het interview lees je hier. Goed gedaan Rosalie (en Lianne).

Soms heb je iets in je hoofd...

Voor alle paardenmeiden die niet zo vlot lezen, komt er deze zomer ook een paardenboek van me in de winkel. In de Kokkelreeks van Uitgeverij De Inktvis. Een valse pony? gaat het boek heten. Het leesniveau is AVI-E4.

Als kermisman Jan na afloop van de kermis verdwenen is met zijn pony's staat pony Witte nog vastgebonden aan een hek. Met een brief voor Lotte. Volgens Jan is de pony vals en mag Lotte haar hebben. Dan begint de spannende zoektocht naar de eigenaar van pony Witte.

Voor de cover had ik gedacht aan een fris en vrolijk paard (Witte), een leuke meid (Lotte), een kermis, een vleugje Tina met een sprankeltje Penny, zoiets.
En laat Richard van de Pol dat nou precies zo kunnen maken.
Is dat mazzel of niet?
Voor mij in ieder geval wel. Ik denk voor veel paardenmeisjes ook!
(Klik op het plaatje voor een vergroting)

'Ik vond het einde heel zielig'

Inmiddels zijn er een aantal recensies over mijn boek Paniek om Jumper verschenen. En ik kan je zeggen: ik word er blij van. Oordeel zelf.

Inge Arons schrijft in de online dierenkrant:
Er was geen betere titel mogelijk voor dit boek. Een uitstekend verhaal wat je in één keer uit zou willen lezen. Dit verhaal is er eentje met een volwassen diepgang in de dingen van het leven die ongevraagd passeren.

De hele recensie lees je hier .

Bijna nog belangrijker is natuurlijk wat kinderen van het boek vinden. Rosalie gaat mij binnenkort uitgebreid interviewen (want zij wordt later vast journaliste) en schreef alvast een recensie over Paniek om Jumper op Banger Sisters.
Ik vind het een geweldig leuk boek (maar ik ben dan ook paardenfan) en ik vond het einde heel zielig om te lezen. Ik kreeg net als toen ik deel drie (Knokken voor Zita) uitlas tranen in mijn ogen. Netty beschrijft levensecht hoe die zieke paarden eruitzien en wat ze doen. Het is een heel mooi verhaal. Het is heel goed uitgelegd, maar niet te veel, zoals in sommige andere boeken.

Kijk, daar word ik dus huppelig van als kinderen dit van mijn boek zeggen. De hele recensie lees je hier .

En dan was er nog de recensie van Biblion, die weer tot erg hoge aankopen in de bibliotheken leidde. Het boek is dus in vrijwel elke bieb in Nederland te leen, en anders kun je het aanvragen en uit een buurbieb laten komen.
De schrijfstijl is vlot met veel dialoog. De gebeurtenissen zijn realistisch: het verhaal is met veel kennis van zaken over de medische kanten van paardenverzorging en het lief en leed op een manege geschreven. En ook ten aanzien van het leven van de meisjes die hun tijd moeten verdelen tussen school en manege.

De hele recensie kun je hier lezen.

Nou wat let je nog? Op naar de (kinderboek-)winkel om het aan te schaffen!

Hop, hop, daar komen Kai en Kira in galop!

 

Al maanden 'in de pen', maar het kostte wat tijd om de aparte vormgeving van dit omkeerboek helemaal perfect te krijgen. Nu is het bijna, bijna, bijna zover dat het boek naar de drukker kan.

Of eigenlijk: de twee boeken. Want het zijn twee boeken in een kaft en dan als omkeerboek.

Jawel!
Eentje over Kai en eentje over Kira die allebei dromen van een pony.
Hier zie je Kira voor het eerst op de pony van haar vriendin rijden.

En vergeet die leuke, onhandige, onstuimige Kai niet die de perfecte pony heeft gevonden om op te rijden. Een woeste shetlander die hem alle hoeken van de rijbak laat zien en hem regelmatig zand zal laten happen.
Ja, Kai, makkelijker kunnen we het niet maken voor je.
Hier lijkt het nog goed te kunnen gaan!

O ja, vergeet ik bijna te melden dat Ina Hallemans de prachtige illustraties maakte. En daarnaast staat het boek ook nog eens boordevol foto's van pony's en megaveel visuele grapjes.

Over een maandje of zo in de winkel!
Sparen alvast!

Wat zit er in de pen in 2013?

Bij tijd en wijle moet ik allereerst voor mezelf en daarna zeker ook voor jullie, trouwe lezers, eens op een rijtje zetten wat er nog te verwachten valt. Ik doe dat meestal per kalenderjaar, ik mik op minstens vier boeken per jaar.
Dus wat doen we in 2013?

Allereerst kwamen al uit:

* Paniek om Jumper (deel 5 uit de serie De Paardenmeiden) in januari.

* Een daverend onweer kwam in februari als achtste en laatste Gestreept Boekje uit. Het laatste omdat de serie na dit schooljaar compleet is en de uitgever geen nieuwe boekjes meer gaat plannen. De illustraties zijn weer van Pyhai .

Druk bezig zijn we nog met:

* Kai en Kira deel 1 (Kai en Kira willen een pony). De illustraties van Ina Hallemans zijn af. De foto's die in het boek komen zijn gemaakt. En nu is de vormgever druk met allerlei frutsels en fratsels rondom de tekst en de illustraties om er een geweldig en ook apart ponyboek van te maken. Ik verwacht het in maart of april. De serie is bedoeld voor jongens en meisjes van 6 tot 9 jaar.

* Naar het ziekenhuis. Dit nieuwe deel in de serie WilleWete is ook al geïllustreerd door Marjolein Hund en gaat nu naar de vormgever. Waarschijnlijk is het boek in mei te koop. Weer met prachtige uitklappagina en heel veel info over het ziekenhuis voor kinderen vanaf 4 jaar.

* Dan schreef ik een eerste versie met de werktitel Een valse pony? voor uitgeverij De Inktvis. Naast de paardenserie en de ponyserie nu dus ook een MakkelijkLezenboek voor meiden die van pony's houden maar niet zo vlot lezen.

* Voor de Paardenmeiden maakte ik een deel 6, maar dat is wat anders dan anders. Wat het precies geworden is houd ik nog even geheim.

Dat is al een mooie lijst zo, dacht ik zelf tevreden.

Daarnaast gaan er na maart twee, of misschien drie talentvolle stagiairs van de illustratieafdeling van Sint Joost illustraties maken bij twee (of drie) verhalen van me. Daar maken we dan uiteraard ook boekjes van, maar dat wordt een kleine eigen oplage.

Een van die verhalen zou vorig jaar ook al geïllustreerd worden, maar die stagiaire heeft uiteindelijk halverwege het werk niets meer van zich laten horen. En reageert nergens meer op. Dat kan dus ook blijkbaar. Het lijkt mij een beroepshouding waar je niet ver mee komt.

Tot op heden is dat de enige slechte ervaring die ik heb met stagiaires, de overige mensen waar ik mee heb mogen samenwerken hebben topwerk afgeleverd! Er staat dus een heel talentvolle nieuwe groep illustratoren klaar is mij wel duidelijk geworden.

Wat sneu!

'Nee,' mailde ik naar Ina Hallemans, 'laat hem maar mooi voor aap staan!' Ina die de prachtige illustraties aan het maken is voor het eerste deel van Kai en Kira, schetste Kai op pony Billy - waarop hij clandestien aan het rijden was - nog in een houding waarbij je kunt denken: beetje wild, maar het gaat hem lukken.
Maar ik had als schrijver al heel gemeen besloten dat die onstuimige, onhandige, impulsieve Kai wel een lesje mocht leren en van de pony mocht kieperen. Zo hoppa in de paardenmest. Geen genade!
Dus vroeg ik Ina om hem echt bijna, niet helemaal, maar wel duidelijk in een 'niet-meer-te-redden-pose' te tekenen.
Wat ze met pijn in haar hart ook deed.
Zie hier het prachtige resultaat en geloof me, het lag dus echt alleen maar aan mij. Ina had hem dit publieke gezichtsverlies graag bespaard, maar ja, zo'n serpent van een schrijfster...
Verder wordt Kai heel gelukkig in het boek, hoor. Dat u nu niet denkt dat ik zo'n kinderpester ben!
Begin 2013 mag u het allemaal zelf bewonderen. De serie Kai en Kira wordt voor kinderen van 6 tot 9 jaar. Paardenjongens en paardenmeisjes.

Vort met dat peerd!

Het ene paard is nog maar koud de manege uitgetrippeltrappeld of het ander staat alweer te popelen om zich te laten zien aan het publiek van gillende paardenmeisjes en de wat meer bedeesde paardenliefhebbers ook. Jumper, het paard dat te maken krijgt met de enge virusziekte Rhino.

(Aan het opraken in Nederland van de vooraad boeken van Naar de manege kan overigens niets anders worden afgelezen dan dat er een bijna net zo grote vraag naar dit boek is als naar sommige andere bestsellers zoals vijftig tinten grijs. Maar er is een dubbeldikke, supralange vrachtwagen onderweg vanuit Vlaanderen - waar de uitgever zit - om ons hier van nieuwe paardenboeken te voorzien.)

In de stijgbeugels staat nu Paniek om Jumper klaar. Het vijfde deel van de serie De Paardenmeiden, voor meisjes vanaf 10 tot ongeveer 45. Het paard staat ongeduldig met de hoeven te schrapen voor de deur van de redacteur en als die het twee keer over en weer met mij heeft uitonderhandeld, gaat het naar de drukker om daarna in januari in vette stapels in de winkels te liggen. De boeken van De Paardenmeiden zijn overigens ook steeds te bestellen via ECI, mocht je daar over je kwartaalbestelling je hoofd nog moeten breken.

En dan gaan we het nog niet hebben over - o ja wel een beetje dan - de serie Kai en Kira voor kinderen van 7 tot 9 jaar die in februari of maart het levenslicht ziet. Maar daar heb ik nog geen plaatjes van want die houdt Ina Hallemans nog mooi even onder de pet.
Als superverrassing voor jullie en mij zou ik zo denken.

Kleuren en knutselen met paarden

Het infoprentenboek Naar de manege van  Margot Senden en mij is uit. Na deze week overal te koop of te bestellen in de boekhandels (ISBN 978 90 448 1826 0). Groot feest dus voor ons en voor alle kleine paardenliefhebbers!
Margot heeft twee schitterende kleurplaten getekend en een knutselplaat waarmee je een stokpaardje kunt maken.
Hierboven zie je hoe Margot zelf de kleurplaat heeft gekleurd in het boek.
Misschien een poging wagen om dat nog te verbeteren? Wie weet! Kan bijna niet, toch?
Je kunt de kleurplaten hier downloaden:
Kleurplaat Pegasus
Kleurplaat cover
Knutselplaat stokpaardje

Ja, dat heet werk!

'Werk jij nog wel eens?'
Die vraag wordt me vaak gesteld als mensen me te vaak (met een laptop of een schrift) zien zitten in de bossen van Oostkapelle of aan de oever van de Dommel. Of als ze me zien rondhobbelen in de manege in de buurt of juist op een paardenranche op Texel. Of ik zit zomaar ineens op een terras in Amsterdam.
Ja, mensen, ik kan jullie geruststellen, ik werk hard al ziet het er niet zo uit. Elk jaar streef ik naar vijf nieuwe boeken en dit jaar kom ik daar wel overheen. Alles wat je ziet, is dus waarschijnlijk een noodzakelijk kwaad voor mijn boeken. Werk, werk, werk! Research heet dat of inspiratie opdoen of creatief werken of desnoods: netwerken.
Sinds ik schrijf, heb ik het mooiste beroep van de wereld!

Afgelopen week bezocht ik de Tubbergse Paardendagen. Jawel, u raadt het al, werk!
Ik keek onder andere een hele dag naar de kont van dit geweldige paard: Emma.
Ziet het er niet uit als hard werken?
Ik zong daarbij Blanche en zijn peird . Een schitterend vergeten lied van Willem Vermandere, waar je helemaal relaxed van wordt. ("Dat is voor die twee toch zo simpel 't geluk. Ze verstaan mekaar met nen simpele judjuk.")
Bedankt Emma, voor het geduldig trekken van de kar de hele dag, zodat ik van het uitzicht kon genieten. Bedankt Lisette en Andre, dat ik met jullie mee mocht!
O ja, sorry nog dat ik de enige taak die ik had niet naar behoren vervulde.
(Vertel het niet verder, maar ik verloor halverwege, in de blub van een modderpassage de stempelkaart waar ik op zou passen!)

Ik leerde hoe mennen in zijn werk gaat en hoe leuk en ontspannen dat is. Zodat mijn Paardenmeiden in deel 8 ook eens kunnen gaan mennen!
Ook geleerd op die dag: tanden poetsen bij je paard doe je gewoon door de broeskop van de slang (waarmee je haar lekker afspuit na de rit) in de mond te stoppen! Emma genoot!
Zie je wel: research.

Bloghoppen en winnen!

In Vlaanderen is het jeugdboekenweek. En het thema is dieren. Nou, dat treft: ik schrijf boeken over paarden en soms ook over een hond (hond Spetter in Faiza is mijn held).
Omdat er iets te vieren moet zijn in de jeugdboekenweek kunnen deelnemers uit Nederland of uit Vlaanderen op verschillende blogs iets winnen. Dat kan van vrijdag 16 maart tot en met woensdag 21 maart en op 22 maart lees je op dit blog wie mijn boek gewonnen heeft!

Bij mij kun je een deel uit de serie De Paardenmeiden winnen. Meer info over de boeken uit die serie vind je op dit blog of op www.dedriepaardenmeiden.hyves.nl
Het enige wat je hoeft te doen is hieronder een antwoord geven op de vragen:

Welk boek uit de serie wil je winnen? Dat kan zijn:
SOS Paard verdwenen
Gaat Vicca het redden?
Knokken voor Zita
of als je die allemaal al hebt gelezen, kies je het nieuwe deel Superveulen, maar dat komt pas uit in mei.

Verder wil ik weten voor wie je het wilt winnen en waarom. Misschien wil je bijvoorbeeld het boek winnen voor je liefste vriendin die gek is op paarden, maar nu te ziek is om paard te rijden. Of wil je het winnen voor jezelf om daarna met al je vriendinnen te kunnen lezen. Uit alle antwoorden wordt een winnaar gekozen.

Plaats je antwoord als reactie op dit blog en hop daarna naar een van de andere blogs want daar kun je ook iets winnen.

Win ook op:

http://www.mevrouwkinderboek.nl

http://www.buddy-beer.nl
http://www.ekkomikindercoaching.blogspot.com
http://www.helgawarmels.nl
http://www.doorleefd.nl
http://www.sienekederooij.nl
http://www.allesisrond.fabienvankempen.nl
http://www.pieterfeller.nl

Buitenkantoor met kwijlklodders

(Dit bericht verscheen eerder op mijn oude blog)

Eindelijk prachtig weer! Een paar dagen geleden had ik hier in de regio al een fabeltastische plek gespot om met mooi weer te gaan schrijven. Het ultieme buitenkantoor.

Netbookje, flesje drinken, appeltje, koekjes, twee honden en een dosis inspiratie in de tas en hoppa! Wegwezen uit mijn bloedhete achtertuin. Het uitzicht van mijn buitenkantoor is geweldig. Doordat het vee wat van de oever heeft weggetrapt, kun je nu op het bankje dat ik in het vizier heb, laptoppen met de voetjes in het water. 

Na een uurtje gestaag doorwerken, af en toe gestoord door een visser die jaloers is dat ik het beste stekkie heb ingenomen vandaag, hoor ik onder mijn 'werkbank' een diep aards gegrom. Afkomstig van Loeky, die iets niet helemaal vertrouwt. Ik tik ijverig door, tot de reden van het gegrom zich om het hoekje van de bank komt melden:

Tja, een gluurder die (met haar drie zussen) eens komt meelezen wat ik zoal schrijf. Sorry, mevrouw koe, mijn boek gaat echt over paarden!

Een dikke dot kwijl op mijn toetsenbord is het gevolg. Iegh!

Wat vindt de ander van Vicca en SOS Paard verdwenen?

(Dit is een opnieuw geplaatste tekst van mijn oude blog)

Ik vind het heerlijk om een paardenserie te schrijven. Me weer even dat paardenmeisje van veertien te voelen. Maar belangrijker is of anderen het leuk vinden om te lezen. Inge Arons van dieren4u.nl in ieder geval wel.

Dit zegt ze over SOS Paard verdwenen:

Was jij op zoek naar een nieuwe paardenserie? Dan zou ik zeggen: 'Stop, niet verder zoeken!'

Zeker weten dat deze nieuwe serie 'De paardenmeiden' aan je verwachtingen zal voldoen. S O S Paard verdwenen is het eerste deel van deze serie. Ook meiden die minder bekend zijn met typische paardentermen kunnen het rustig lezen, want achter in het boek worden ze netjes uitgelegd.

Het verhaal is levendig en boeiend geschreven, maar bovenal realistisch waarbij vreugde en verdriet elkaar afwisselen waarbij de vriendschap van de drie meiden de basis vormen voor steun, kracht en de nodige portie moed omdat ze op zoek zijn naar een nieuw tehuis voor de (nukkige) pony Wendo die na 28 jaar met pensioen mag gaan. Deze combinatie zal er zeker voor zorgen dat de kinderen het boek niet aan de kant kunnen leggen.

http://www.dieren4u.nl/krant/?p=2508 Daar ga ik wel een beetje van blozen.

En dit over Gaat Vicca het redden?:

Dit boek is niet weggelegd voor kleine meisjes of doetjes. Het is een spannend, realistisch verhaal met de harde werkelijkheid in de paardenwereld. De gezellige sfeer van een paardenkamp met een stel joelende kinderen is proefbaar voor de lezer. Ook de superspannende momenten rond Vicca zijn heel goed en realistisch beschreven.  

Lees de hele recensie op:  http://www.dieren4u.nl/krant/?p=3062