Mocht dat al zo zijn, dan is die dag zeker weten aan een revival bezig. Voor mij begon die dag gisteren superfeestelijk, want ik kreeg mijn eigen boek 'Zusje, dat ben ik' (geschreven onder mijn pseudoniem Kaat Roozal) cadeau. En het Brabants Dagblad tracteerde me daarom op een bijna paginagroot artikel met megagrote foto van mij en mijn hond. En mijn boek natuurlijk. Loeky stond er prachtig op en ik vond mezelf deze keer 'net om aan te zien' wat waarschijnlijk betekent dat alle vrouwen die me die dag complimenteerden met de mooie foto een stuk gelijk hadden. Het artikel was van de hand van Renee de Kruif, een jonge meid die stageloopt bij de krant en het erg leuk vond een groot interview te maken gekoppeld aan vrouwendag. Ze wist gelukkig nog heel goed wat dat was.
's Middags fietste ik op mijn feestelijk met rozen versierde knalgele bakkersfiets door het dorp om her en der boekjes te bezorgen. Lekker ambachtelijk. Als dank kreeg ik van vrouwen prachtige verhalen over vroeger cadeau (want mijn boek gaat over vroeger, daarover later meer). Mijn vingers jeukten meteen boven het toetsenbord om daar weer mooie verhalen van te maken.
's Avonds vierden zo'n tachtig vrouwen uit het dorp feest. We kregen 'brood en rozen', zoals de allereerste eis op 8 maart 1908 luidde van de stakende textielarbeidsters in New York. Het 'brood' bestond uit heerlijke buitenlandse hapjes waar verschillende vrouwen ons op tracteerden. De rozen (fairtrade!) kwamen van een erg jonge onderneemster met lekker veel lef die een tijdje terug de bloemenwinkel La Poppy opende *klik*
En we dansten in de kerk, want de kerk is nu kroeg. Oud en jong hielden elkaars handen vast en voelden zich sterker en sterker worden op de krachtige klanken van vrouwenmuziek. Er werden verhalen verteld, er werd gezongen en gelachen. En geproost!
Waarom vertel ik u dit alles? Omdat er volgens mij een zoveelste vrouwenstrijd in de lucht hangt! Ik voel het aan mijn bruisende hormonen! Dat is ook niet achterhaald als vrouwen nog steeds 50% van de wereldbevolking uitmaken, 66% van al het werk voor hun rekening nemen, 10% van het wereldinkomen verdienen en 1% van alle bezittingen in handen hebben. Als van alle armen op de wereld 75% vrouw is en van alle analfabeten 66%. Dan valt er nog wat werk te verzetten en valt er op 8 maart ook nog zeker wat te vieren als we ons met elkaar verbonden voelen.
Dus geloof me, de 8-maartvieringen komen net zo rap terug als het vinyl en het begon allemaal in 2012 in Schijndel! En ik was erbij.
(En o ja, mocht u 'Zusje, dat ben ik' ook willen bestellen dan kan dat via zjors#casema.nl en vervang dan # door @ )
