Uit: De kwijte winkelkar en ander groot leed van Kaat Roozal
‘Waar moet hij komen?’ vraagt de jongste van de twee knapen.
Hoewel, de jongste? Ze lijken allebei net zestien, maar een van de twee zal
toch zijn rijbewijs wel hebben.
Ik wijs hem de badkamer waar de wasmachine geplaatst moet
worden.
‘Dan haal ik hem,’ vervolgt hij.
‘Zou je eerst de oude niet weghalen?’
‘Nee, we zetten de nieuwe er wel even naast.’
‘Oké, als je het zo wilt, het lijkt mij een beetje krap,’
zeg ik nog.
Slim
Hij haalt de nieuwe machine en propt die in de volle
badkamer erbij. Zijn maat klimt op de oude machine – aha, daarom liet hij hem
zeker staan, als alternatief keukentrapje - en begint onhandig de
trekschakelaar los te schroeven.
‘Staat er stroom op?’ vraagt hij.
‘Als je het zeker wilt weten, zet ik de schakelaar uit in de
meterkast.’
De jongste knul schudt zijn hoofd om zoveel onkunde.
‘Dan zien we toch niets meer, als u de stop eruit haalt.’
‘Hebben jullie nooit geleerd dat in nieuwbouwhuizen meestal
een aparte zekering voor de wasmachine is aangelegd?’
Ze kijken me aan of ze water zien branden. De oudste knul
hervat zijn werk. Hij haalt de draden op een onhandige manier los.
‘Heb jij er voor gestudeerd?’ vraag ik.
‘Mijn vader zei: “Haal die van ons maar een keer los en zet
hem weer in elkaar, dan weet je hoe het werkt”,’ zegt hij zonder blikken of
blozen.
‘Slim van je vader.’
Met zijn tweeën manoeuvreren ze de oude machine uit de
badkamer, de nieuwe staat lelijk in de weg. Dan pakken ze de nieuwe uit en
bekijken samen het snoer. Er zit een stekker aan.
‘Die moeten we eraf knippen,’ zegt de oudste.
‘Die knippen we eraf,’ beaamt de jongste. Gelukkig kijkt hij
voordat hij knipt hoe lang het snoer is:
‘Dat komt nooit tot boven, joh.’
Samen monsteren ze de lengte van het snoer en samen komen ze
tot de conclusie dat dit niet gaat werken. Zo hoog komen ze niet met dit snoer.
Contrastekker
‘U zult een contrastekker moeten kopen,’ stelt de gestudeerde
voor. Hij legt me omstandig uit hoe dat ding eruit ziet en dat hij waterdicht
moet zijn.
‘En die zet ik aan dat snoer?’ Ik wijs naar het snoer op de
grond.
‘Uhm, ja, misschien hebben ze een stekker met een draad
eraan. Dan maakt u dat snoer vast aan die schakelaar.’ Hij wijst ver boven mijn
hoofd naar de schakelaar waar ik met mijn stramme botten niet zo makkelijk bij
kan.
‘Weet je wat? Maak jij die draad maar even opnieuw vast
daarboven, dan kan ik hier op werkhoogte een schakelaar eraan zetten. Hoe lijkt
je dat?’
Hij kijkt me teleurgesteld aan. Het is al na zevenen en ik
ben niet eens de laatste klant. Morrend zet hij de bruine en de blauwe draad
weer vast.
Ik volg zijn verrichtingen van beneden. ‘En de gestreepte? Zou
je die ook niet vastzetten?’
‘Dat hoeft niet. Hij doet het ook wel met twee draden.’
‘Dat is de aardedraad, jongen. Zonder die draad is hij niet geaard,’
leg ik hem uit.
‘Niet geaard,’ herhaalt de jongste peinzend.
De oudste zet de derde draad ook vast. Ze vertrekken met de
oude machine.
Deskundig
Ik snel naar de bouwmarkt en haal een contrastekker die ik
vastmaak. Zowaar, hij doet het. Ik ben helemaal trots op mijn bijdrage. Ik pak
de leesbundel die ik erbij gekregen heb en bestudeer hoe ik de machine moet
bedienen. Op de eerste pagina staat met dikke rode letters:
“Let op! Laat uw wasmachine altijd installeren door een
deskundige medewerker van uw leverancier. Foute installatie kan tot
levensgevaarlijke situaties leiden.”
Kappen Nou! is vlot en vloeiend geschreven. Een lekker wegleesboek.
