Effe een onsmakelijk blogje tussendoor. Smetvreesmensen even doorscrollen!
We waren vooraf gewaarschuwd voor het toiletgebeuren in Kirgistan. Gewapend met eigen toiletpapier, natte toiletdoekjes, blauwe overschoenen uit het ziekenhuis en een fles ontsmettende gel voor de handen durfden we het avontuur wel aan. We zouden ons toch door zoiets niet laten afschrikken!
In de hotelletjes waar we verbleven en bij de mensen thuis waar we logeerden viel het reuze mee. Er was steeds een westers toilet dat je ook nog eens door kon trekken en er was zowaar voldoende wc-papier. Soms een soort crêpepapier op een rolletje, waar in het midden geen gat in zat, dus ophangen kun je zo'n rol niet. Het rolletje staat dan ergens op de grond of op de stortbak of op het wastafeltje waar het nat wordt. Een beetje onsmakelijk is wel dat het vuile toiletpapier in een bakje moet en niet in het toilet. Meestal was het echter een afgesloten bakje dat ook nog eens niet overvol was.
Maar onderweg...
Soms moet je toch als je een hele dag onderweg bent, ook al beperk je je theetjes vooraf wat. Bij restaurantjes of bezienswaardigheden onderweg hebben ze meestal een toilet. Er zit vaak een deur voor die van je knieën tot aan je schouders reikt, wegens verstikkingsgevaar is de deur niet gatvullend. Je behoefte verdwijnt in een metersdiep gat, soms zit er een roostertje boven zodat je niet je mobiel er per ongeluk in laat vallen. Daar wordt het echter niet frisser van. Een selectie van de door mij bezochte toiletten vind je hieronder. Het is me gelukt de vakantie buikloopvrij door te komen, dus mijn wapenen werkten afdoende.
Met prachtig mozaïek! Hier is aandacht aan besteed!
Toilet bij een wegrestaurant waar ze het restaurant vergeten waren, zo zag het eruit. Dus het stond wat verloren langs een doorgaande weg.
Voor heren en dames hier een aparte rode variant. Met blauw geschilderde deurtjes een smaakvolle combinatie.
Ook een geschikte kleur. Het oogt minder besmettelijk.
Hier zat een erg grote deur voor zelfs. Je kon bijna anoniem toiletteren.
Dit was een uitdaging. Het gat eronder was gigantisch groot en diep! Ik schat zo'n drie meter diep, zodat het toilet voorlopig niet verplaatst hoefde te worden. Is het gat vol dan maakt men namelijk een nieuw gat ernaast en verzet het hokje een paar meter. Echte ontluchtingspijpen tegen verstikkingsgevaar!
De deur waaide open door de frisse bries vanaf het meer en sloten die ook sluiten daar doen ze niet aan. Dus hurkend vooral niet kijken naar de duizelingwekkende diepte en je broek en onderbroek een beetje bij elkaar houden wegens besmettingsgevaar, terwijl je met je andere hand de deur vasthoudt die eigenlijk net te ver weg is, dat is echt toiletteren voor gevorderden! Later leerden we dat je de deur gewoon open kunt laten. Heb je een room with a view. Zolang je blijft zingen houdt iedereen gepaste afstand van het hokje. Weer wat geleerd.
De jonge hoofdstad Bishkek of Bisjkek bevat dan ook niet meer dan een handvol bezienswaardige gebouwen en is zeer overzichtelijk ingedeeld in straten die Noord- Zuid lopen of Oost- West in keurige blokjes. In het centrum zijn de straten 'een soort van' geasfalteerd. Kom je iets buiten de hoofdstraten dan rijd je op stoffige zandwegen met heel veel kuilen. Heel veel straten in Bishkek worden op dit moment opnieuw geasfalteerd, maar ondertussen slalomt het verkeer er gewoon, tussen de wegwerkers door, verder op het grind en het zand. Zo ook op de enkele grote wegen buiten de stad. Een weg afsluiten is onmogelijk, want er zijn geen omleidingen mogelijk als er maar 1 weg van A naar B gaat. De vaste grap in onze minibus was dan ook steeds: de weg is weer weg. Stuurmanskunst is vereist als je hier wilt rijden.
